Matematik Ödevlerini Daha Verimli Yapma Yöntemleri

Çoğu zaman en zor bölüm çalışmanın kendisi değil, başlamaktır. Masada yalnızca gerekli defter, kitap ve kalemlerin bulunması; telefon ve bildirimlerin uzaklaştırılması başlangıç direncini azaltabilir.

• •Ödevin tamamını gözden geçirip yaklaşık iş yükünü belirleyin.
• •İlk olarak yapılacak küçük ve açık hedefi yazın.
• •Gerekli araçları başlamadan hazırlayın.
• •Çalışma bitince kontrol edilecek maddeleri belirleyin.

Her öğrenci için tek bir çalışma ve mola süresi doğru değildir. İlkokul öğrencisi daha kısa bloklarla çalışabilirken daha büyük bir öğrenci daha uzun süre odakta kalabilir. Süre, öğrencinin yaşına, görevin zorluğuna ve o günkü durumuna göre ayarlanmalıdır.

Mola, çalışmayı tamamen dağıtan uzun bir ekran süresine dönüşmemelidir. Kısa hareket, su içme veya pencereyi açma gibi etkinlikler derse dönmeyi kolaylaştırabilir.

Ebeveynin çözümü doğrudan göstermesi ödevin bitmesini hızlandırabilir fakat öğrencinin düşünme fırsatını azaltır. Bunun yerine soruyu anlamasına yardım eden kısa sorular sorulabilir.

• •Soru senden ne bulmanı istiyor?
• •Hangi bilgiler verilmiş?
• •Benzer bir soruda ne yapmıştın?
• •İlk adım olarak ne deneyebilirsin?

Yanlış cevap, öğrencinin nerede desteğe ihtiyaç duyduğunu gösterebilir. İşlem hatası, eksik konu bilgisi ve soruyu yanlış anlama aynı şekilde düzeltilmemelidir.

• •Öğrenciden çözümünü sesli anlatmasını isteyin.
• •Yanlışın oluştuğu ilk adımı birlikte bulun.
• •Aynı beceriyi kullanan bir benzer soru deneyin.
• •Uzun süre çözülemeyen soruları öğretmene sormak için işaretleyin.

Aşağıdaki plan, kesirlerde toplama konusunu öğrenmiş bir öğrencinin sekiz soruluk ödevini düzenlemek için örnektir. Süreleri öğrencinin ihtiyacına göre değiştirin; amaç kronometreyle yarışmak değil, hangi adımda yardıma ihtiyaç duyduğunu görmektir.

• •Hazırlık: Soruları gözden geçirin. Paydaları aynı olanları ve farklı olanları ayırın; önce iki aynı paydalı soruyu seçin.
• •İlk çalışma: Öğrenci seçtiği iki soruyu çözsün ve birinde paydanın neden değişmediğini açıklasın.
• •İkinci çalışma: Farklı paydalı sorulara geçin. Takıldığı sorunun yanına hangi adımdan emin olmadığını yazmasını isteyin.
• •Mola ve dönüş: Kısa bir aranın ardından işaretli sorulardan birini tekrar denesin. Diğer soruları aynı biçimde küçük gruplara ayırsın.
• •Kapanış: Bir doğru çözümün gerekçesini ve öğretmene sorulacak bir noktayı deftere yazsın.

Öğrenci 1/4 + 1/2 = 2/6 yazdıysa payları ve paydaları ayrı ayrı toplamış olabilir. Cevabı hemen değiştirmek yerine aynı büyüklükte iki dikdörtgen çizin. İlkini dört eş parçaya bölüp bir parçasını, ikincisini iki eş parçaya bölüp bir parçasını boyamasını isteyin.

İkinci dikdörtgeni de dört eş parçaya ayırdığınızda boyalı yarımın iki çeyrek olduğu görülür. Böylece 1/4 + 2/4 = 3/4 yazılabilir. Öğrenciye paydanın, bütünün kaç eş parçaya bölündüğünü anlattığını kendi çizimi üzerinden açıklama fırsatı verin.

Sonra farklı bir soru verin: 1/3 + 1/6. Öğrenci 1/3 = 2/6 dönüşümünü kurup 3/6 = 1/2 sonucuna yardımsız ulaşabiliyor mu? Yalnızca ilk sorudaki cevabı hatırlamasıyla yeni bir soruyu çözebilmesini bu şekilde ayırt edebilirsiniz.

Bu örnek, kesirlerde toplama konusunun işlendiği düzey içindir. Öğrenci eş parça veya payda kavramını henüz anlamıyorsa önce bu ön bilgilere dönün.

Her soruyu ayrıntılı raporlamak gerekmez. Defterin kenarına soru numarası, öğrencinin ilk denemesi ve aldığı yardımın türü yazılabilir. Örneğin: Soru 4 — paydaları topladı — eş parçalar çizilince düzeltti — benzer soruyu tek başına çözdü. Bu bir kayıt örneğidir; öğrencinizin gerçekten yaptığı adımları yazın.

Bir hafta boyunca aynı hata yineleniyorsa öğretmene yalnızca ödevin uzun sürdüğünü söylemek yerine bu kaydı gösterin. Hedef, daha fazla soru eklemeden önce eksik olan kavramı belirlemek olsun.